خب، توی چند ویدیوی قبلی، من از یه سری کلمات استفاده کردم که شاید براتون آشنا نباشن.
یکی از اونا فریم‌ورک هست.
خب، فریم‌ورک چیه؟
خب، چیه.
فریم‌ورک دات‌نت توی این زمینه به طور خاص چیه؟
خب، این یه تکنولوژیه که از ساخت و اجرای برنامه‌های ویندوزی و سرویس‌های وب پشتیبانی می‌کنه.
و.
فریم‌ورک دات‌نت برای رسیدن به اهداف زیر طراحی شده.
یکی از اونا اینه که یه محیط برنامه‌نویسی شیءگرا و منسجم فراهم کنه، چه کد شیءگرا
به صورت محلی ذخیره و اجرا بشه، چه به صورت محلی اجرا بشه اما از وب توزیع بشه، یا به صورت ریموت اجرا بشه، پس این
برای فراهم کردن یه محیط اجرای کد هست که تعارض‌های توسعه نرم‌افزار و نسخه‌ها رو به حداقل برسونه.
اجرای امن کد، از جمله کدهایی که توسط اشخاص ناشناخته یا نیمه‌مورداعتماد ساخته شدن رو ترویج می‌کنه، و مشکلات عملکردی
محیط‌های اسکریپتی یا تفسیرشده رو از بین می‌بره.
تجربه توسعه‌دهنده رو در انواع مختلف برنامه‌ها، مثل برنامه‌های مبتنی بر ویندوز
و برنامه‌های وب، و حالا هم برنامه‌های موبایل، منسجم می‌کنه.
و برای ایجاد ارتباط بر اساس استانداردهای صنعتی هست تا مطمئن بشه که کد مبتنی بر
فریم‌ورک دات‌نت با هر کد دیگه‌ای یکپارچه می‌شه.
حالا به طور کلی، این یعنی یه مجموعه از تکه‌های کد یا یه سری کد که
کسی نوشته، و همه اینا با هم جمع شدن تا شما حالا فقط یه خط ساده بنویسید که می‌گه سلام
جهان.
و بعد اون رو روی کنسول چاپ می‌کنه.
چون اگه به پروژه‌مون نگاه کنیم، می‌بینید که ما فقط این یه خط رو داشتیم.
ولی به نوعی این خط باید تفسیر بشه و باید فهمیده بشه که کدوم بخش اینجا
کد هست.
و کدوم بخش چیزیه که باید نمایش داده بشه.
مثلاً، این "سلام دنیس" چیزیه که روی کنسول نمایش داده می‌شه و اینجا می‌تونید ببینیدش.
و چرا اینجوریه؟
خب، چون ما داخل این فریم‌ورک هستیم و از این
فریم‌ورک دات‌نت استفاده می‌کنیم که یه سری خط کد داره که دقیقاً می‌دونه چطور با این چیزا
کار کنه.
اینکه چطور با این کنسول رفتار کنه، چطور با این خط نوشتن رفتار کنه و غیره.
و من می‌خوام اینو یه کم بیشتر نشون بدم.
این کارو توی ویدیوی بعدی انجام می‌دم.
با این حال، حالا که این وب‌سایت رو اینجا باز کردم، مرور کلی
فریم‌ورک دات‌نت، فقط می‌خواستم پیشنهاد کنم که هر از گاهی مستندات رو چک کنید.
اگه کلمه‌ای بود که نفهمیدید، لطفاً بهم بگید.
ولی خودتون هم برید و توی مستندات جستجو کنید.
این بهترین دوستتون خواهد بود.
بدیهیه که می‌تونید از چت‌جی‌پی‌تی هم استفاده کنید اگه کلمه‌ای رو نفهمیدید.
و این کاریه که منم الان می‌خوام با شما انجام بدم، چون واقعاً می‌خوام مطمئن بشم که شما
یه تجربه یادگیری عالی دارید و هر وقت گیر کردید، اونجا متوقف نشید، باشه؟
هر وقت گیر کردید، یا یه سؤال توی بخش پرسش و پاسخ بنویسید، یا از چت‌جی‌پی‌تی بپرسید
مثلاً، اگه من درباره کامپایلرها حرف بزنم یا بگم کد داره کامپایل می‌شه و شما نفهمیدید
کامپایل کردن یعنی چی، می‌تونیم فقط بپرسیم، لطفاً کامپایل کردن رو برام مثل یه بچه نه‌ساله توضیح بده.
خب، چت‌جی‌پی‌تی اینجا یه جواب بهم داده.
تصور کن یه زبان مخفی اختراع کردی برای نوشتن دستورالعمل‌های ساختن یه مدل لگو.
این زبان بهت کمک می‌کنه دقیقاً بنویسی چی باید انجام بدی، مثلاً کدوم بلوک‌ها رو انتخاب کنی و چطور اونا رو
کنار هم بذاری.
حالا می‌خوای این دستورالعمل‌ها رو با دوستات به اشتراک بذاری تا اونا هم همین مدل رو بسازن.
ولی یه مشکل هست.
دوستات زبان مخفی تو رو نمی‌فهمن.
اینجاست که کامپایل کردن وارد می‌شه.
کامپایل کردن مثل اینه که یه کتاب جادویی داشته باشی که بتونه زبان مخفی تو رو به زبونی ترجمه کنه که
دوستت.
یا توی مورد کامپیوترها، ربات سازنده لگو بتونه بفهمه.
این کتاب جادویی دستورالعمل‌های مخفی رو نگاه می‌کنه، می‌فهمه معنیشون چیه، و بعد اونا رو
به یه زبون معمولی بازنویسی می‌کنه که به ربات سازنده لگو دقیقاً می‌گه چطور قطعات رو کنار هم بذاره
تا مدل رو بسازه.
وقتی یه برنامه رو کامپایل می‌کنی، دستورالعمل‌های زبان مخفی تو، یه برنامه خاص، کتاب جادویی
به اسم کامپایلر، برنامه‌تو از زبون برنامه‌نویسی که توش نوشتی، مثل پایتون،
سی‌پلاس‌پلاس، توی مورد ما سی‌شارپ، یا زبان مخفی خودت، به زبونی ترجمه می‌کنه که کامپیوتر،
ربات سازنده لگو، می‌فهمه.
این زبان خیلی پایه‌ست و به کامپیوترها دقیقاً می‌گه چیکار کنن، قدم به قدم، برای انجام کارهایی مثل
حل مسائل ریاضی، نمایش چیزها روی صفحه، یا بازی کردن.
پس کامپایل کردن مثل اینه که دستورالعمل‌های مخفی باحالت رو به شکلی ترجمه کنی که کامپیوتر بتونه بفهمه
و دنبال کنه، و بهت کمک کنه ایده‌های باحالت رو به واقعیت تبدیل کنی.
پس در کل، یعنی کامپیوترهایی که ما داریم، زبونی که می‌فهمن صفر و یکه، و ما نمی‌تونیم نرم‌افزارهای پیچیده رو با صفر و یک بنویسیم.
برای همین آدمای خیلی باهوش راه‌هایی پیدا کردن که بتونن
با کامپیوتر ارتباط برقرار کنن.
به شکلی که پردازشگر بفهمه ما چی می‌خوایم انجام بده.
و اونا در واقع
کامپایلرها رو ساختن که متن نوشته‌شده به شکل کد رو به نرم‌افزاری تبدیل می‌کنه
که بعدش می‌تونه توسط واحد پردازش، مثل سی‌پی‌یو یا به طور کلی کامپیوترت، اجرا بشه
تا کاری که می‌خوای انجام بده.
خب، این کاریه که کامپایل کردن انجام می‌ده.
و آره، این یه مرور کوچیک از فریم‌ورک‌ها و کامپایل کردن بود.
پس توی ویدیوی بعدی می‌بینمتون.