خوش برگشتید.
در این ویدیو می‌خواهم روش دیگری برای کار با رشته‌ها به شما نشان دهم.
(interpolation)و درون‌یابی (concatenation) ما قبلاً الحاق رشته را دیده‌ایم.
و روش دیگری هم به نام قالب‌بندی رشته (string formatting) وجود دارد.
قالب‌بندی رشته تا حدی ساده است، اما هنوز یک روش متفاوت برای درون‌یابی محسوب می‌شود.
می‌توان گفت درون‌یابی نسخه‌ی جذاب‌تر است،
اما در بعضی مثال‌ها ممکن است قالب‌بندی .
رشته را ببینید
نمی خواهم گمراه شوید پس .
به شما نشان می‌دهم چگونه به نظر می‌رسد
پس من اینجا سه متغیر دارم: num، price و name.
نوع آنها به ترتیب int، double و string است.
حالا می‌خواهم بگویم: "عدد برابر است با".
قبلاً دیدیم که درون‌یابی چگونه کار می‌کند.
در آن صورت num اینجا و با $ می‌نوشتیم.
و دیدیم که الحاق رشته چگونه کار می‌کند.
+ num "عدد برابر است با" و سپس.
خلاصه: این درون‌یابی است و.
این الحاق رشته است
حالا بیایید قالب‌بندی رشته را ببینیم.
استفاده می‌کنم. Console.WriteLine برای این کار از
و دوباره، یک رشته معمولی می‌نویسیم: "عدد برابر است با".
سپس از آکولاد {} و یک ایندکس استفاده می‌کنم.
ایندکس صفر، سپس ویرگول،
و بعد متغیری که می‌خواهم استفاده کنم.
این اساساً می‌گوید در موقعیت صفر،
متغیر بعد از ویرگول رشته به حساب میاد.
لطفاً این متغیر را داخل رشته قرار بدهید.
Console.ReadKey یک اضافه می‌کنیم تا برنامه باز بماند و بتوانیم نتیجه را ببینیم.
در هر سه حالت، خروجی می‌شود: "عدد برابر است با 3".
چرا این مهم است؟
چون این فقط یک روش متفاوت برای انجام همان کار است.
قبل از معرفی درون‌یابی، .
این روش بهترین راه بود
اما هنوز مثال‌هایی وجود دارد که از این روش استفاده می‌کنند.
پس چرا سه متغیر داریم؟
چون می‌خواهم نشان دهم این روش برای چند متغیر چگونه کار می‌کند.
فرض کنید می‌خواهیم بگوییم: "و قیمت برابر است با"، و اینجا یک آکولاد دیگر باز می‌کنیم.
اما این بار شماره ایندکس برابر با 1 است.
بعد یک کاما قرار می‌دهیم.
را استفاده می‌کنیم. price و سپس متغیر
در اینجا می‌گوییم در موقعیت صفر، یعنی اولین ورودی، مقدار این متغیر قرار بگیرد.
چون در برنامه‌نویسی شمارش از صفر شروع می‌شود.
نه از یک.
یک مثال طنز وجود دارد: زوجی می‌خواهند در اولین میز همدیگر را ببینند؛ مرد روی میز صفر می‌نشیند و زن روی میز یک.
آن‌ها هرگز همدیگر را نمی‌بینند چون دختره برنامه‌نویسی
نمی‌فهمد (اصلا هم این طور نیست شاید پسره نفهمیده )
پس به طور کلی وضعیت به این شکل است:
عدد در ایندکس صفر قرار می‌گیرد،
و قیمت در ایندکس یک.
و این دومین ورودی خواهد بود.
پس اینجا مقدار متغیر price قرار می‌گیرد.
حالا دوباره برنامه را اجرا می‌کنیم.
و می‌بینیم خروجی می‌شود: "عدد برابر است با 10 و قیمت برابر است با 1995".
حالا می‌خواهم شما هم امتحان کنید و عبارت "و نام برابر است با Frank" را اضافه کنید.
لطفاً ویدیو را متوقف کنید و خودتان امتحان کنید. امیدوارم انجام داده باشید.
حالا می‌نویسیم: "و نام برابر است با" و دوباره آکولاد باز می‌کنیم.
این بار شماره ایندکس برابر با 2 است،
و سپس متغیر name را اضافه می‌کنیم.
اگر خط را کامل کنیم، به این شکل خواهد بود:
پس حالا کل خط به این شکل است: "عدد برابر است با {0} و قیمت برابر است با {1} و نام برابر است با {2}".
ایندکس صفر اولین ورودی خواهد بود.
ایندکس یک دومین ورودی و ایندکس دو سومین ورودی است.
در اینجا نیازی نیست نام متغیر را داخل رشته بیاورید.
پس این **interpolation** نیست.
این روش **string formatting** است.
خوب.
حالا برنامه را اجرا می‌کنیم تا ببینیم خروجی چگونه است.
خروجی می‌شود: "عدد برابر است با 10".
و قیمت برابر است با 1995.
و نام برابر است با Frank". عالی!
این سومین روش برای دستکاری رشته‌ها است.
حالا شما یک **حرفه‌ای در کار با رشته‌ها** هستید.
امیدوارم از این ویدیو لذت برده باشید و تا ویدیوی بعدی خداحافظ!