خوش برگشتید.
در این ویدیو قرار است به عملگرهای رابطه‌ای نگاه کنیم.
پس اول یک مقدار فضا برای خودم ایجاد می‌کنم.
ایده کلی این است که من دو مقدار را با هم مقایسه کنم.
و بعد تصمیم بگیرم که نتیجه درست است یا غلط.
مثلاً می‌گویم int num1 که برابر پنج است و int num2 که برابر شش است.
و حالا این دو را مقایسه می‌کنم.
پس یک مقدار بولی می‌سازم که اسمش را isHigher می‌گذارم.
بعد فقط می‌نویسم num1 بزرگ‌تر از num2.
و همین.
پس اینجا داریم یک عملگر رابطه‌ای را می‌بینیم.
عملگرهای رابطه‌ای دیگری هم وجود دارند.
بیایید آن‌ها را نگاه کنیم.
یکی این است.
یکی دیگر هم این.
و در نهایت این یکی.
شاید بهتر باشد آن‌ها را به ترتیب درست بیاوریم.
این‌ها عملگرهای رابطه‌ای مختلف هستند.
کمتر از، کمتر یا مساوی، بزرگ‌تر از و بزرگ‌تر یا مساوی.
پس بیایید برنامه را دیباگ کنیم و یک اینجا بگذاریم. breakpoint
و بعد اجرا کنیم.
isHigher می‌بینیم است false به طور پیش‌فرض
این مقدار پیش‌فرض بولین‌ها است.
هر وقت یک بولین بسازید، پیش‌فرض false خواهد بود.
فقط وقتی مقدار دیگری به آن بدهید تغییر می‌کند.
حالا اگر قدم بعدی را بزنیم و روی آن برویم، هنوز false است.
خوب.
بگذارید نشان دهم هنوز همینطور است.
اگر برعکسش کنم هم در ابتدا باز false خواهد بود.
می‌بینید اینجا مقدار پیش‌فرض بولی false است.
می‌گوید isHigher برابر false است.
حتی اگر num2 بزرگ‌تر از num1 باشد.
که همینطور هم هست.
چون شش بزرگ‌تر از پنج است.
isHigher اما وقتی قدم بعدی را بزنم ناگهان می‌شود true برابر.
یعنی هنگام مقداردهی اولیه بولین همیشه است تا وقتی که شما آن را تغییر دهید. false
شدtrue و حالا.
isHigher حالا متغیر تنظیم شده است، خوب.true به
این چیزی است که می‌خواستم مطمئن شوم شما آن را درک کرده‌اید.
حالا می‌توانیم جلو برویم و بفهمیم چه اتفاقی می‌افتد.
بنابراین من آن را به حالت قبلی برمی‌گردانم.
اینجا دارم می‌گویم: آیا سمت چپ بزرگتر از سمت راست است؟
پس شاید بهتر باشد آن را isGreater بنامیم.
شاید این بهتر باشد.
پس سمت چپ بزرگتر از سمت راست است.
اگر این درست باشد، این عبارت هم درست خواهد بود.
پس داریم می‌گوییم: اگر num1 بزرگتر از num2 باشد، آنگاه isGreater، که یک بولین است، درست خواهد بود.
در غیر این صورت false خواهد بود.
حالا چگونه می‌توانیم از آن استفاده کنیم؟
می‌توانیم آن را در یک دستور if استفاده کنیم.
مثلاً من یک عدد جدید تعریف می‌کنم.
اینجا.
می‌گویم: int h = 35؛ — .
این سن من است اگر h بزرگتر از 18 بود،
می‌گویم: بروید مهمانی!
اینجا: بروید مهمانی، بروید مهمانی در کلاب.
چون حداقل در آلمان وقتی 18 ساله هستید، می‌توانید به باشگاه بروید، شروع به نوشیدن کنید و
تمام آن چیزهای خوب.
پس بیایید دوباره اجرا کنیم و می‌بینیم: بروید مهمانی در باشگاه.
این به این دلیل است که سن من بالای 18 است.
اما حالا فرض کنیم دختر من، او هفت ساله است.
آیا او وارد کلاب می‌شود؟
و اجازه دهید مطمئن شوم که این دستور را درست کامنت کرده‌ام.
حالا دوباره اجرا کنیم.
و فقط می‌گوید: خوب است.
چون دخترم بالای 18 سال ندارد.
پس سن او بزرگتر از 18 نیست.
حالا مشکل این است که در این مثال، کسی که دقیقاً 18 سال دارد، وارد باشگاه نمی‌شود،.
فقط افراد بالای 18 سال
پس چگونه می‌توانم مطمئن شوم که 18 ساله‌ها هم شامل شوند؟
بنابراین می‌توانم از علامت مساوی استفاده کنم.
اینجا می‌گویم: بزرگتر یا مساوی 18.
اگر سن حالا 18 باشد، شامل خواهد شد.
در غیر این صورت، در حالت قبل شامل نمی‌شد.
پس اجازه دهید شماره واقعی را نشان دهم.
بیایید آن را 18 قرار دهیم.
دوباره اجرا کنیم و خواهیم دید.
می‌گوید خوب است، پس وارد باشگاه نمی‌شویم، اما اگر الان بگویم بزرگتر یا مساوی، ناگهان وارد می‌شویم.
خوب، وارد کلاب شدیم.
و می‌گوید: بروید مهمانی در کلاب.
پس فکر می‌کنم الان زمان خوبی است.
برای نگاه کردن به else.
پس این کار را در ویدئوی بعدی انجام می‌دهیم.