خوش برگشتید.
در این ویدیو می‌خوام عملگرهای بیشتری رو بهتون نشون بدم.
برای همین یک متغیر به اسم num ایجاد می‌کنم و مقدار صفر رو بهش اختصاص می‌دم.
و بعد می‌خوام اون عدد رو زیاد کنم، مثل همون جایی که متغیری به اسم score داشتیم.
و گفتیم `score = score + 1` اوکی.
و بعد دیدیم که `score++` می‌تونست راه سریع‌تری برای همون مسئله باشه.
حالا بیایم همینو با num استفاده کنیم.
پس یک num دارم و می‌خوام مقدارش رو نشون بدم.
پس num برابر با صفره یا همونطور ساده بگیم num اینه.
و حالا اگر این رو چاپ کنیم، کنسول بسته می‌شه.
پس مطمئن بشیم که باز بمونه با اضافه کردن یک خط یا کلید قرمز در انتها.
مهم نیست.
هرکدومشون باشه اوکیه.
خب حالا اگر من افزایشش بدم.
اینجا از عملگر افزایش برای متغیرها یا intها استفاده می‌کنیم.
پس اینجا می‌تونم بگم `num++` اوکی.
و بعد در خط بعدی دوباره می‌گم num هست و داخل براکت مقدار num رو می‌ذارم.
num و حالا اگر اجرا کنیم، اول صفره و بعد یک می‌شه.
این همون چیزیه که افزایش نشون می‌ده. (incrementing)
مسئله اینجاست که مهمه بدونیم افزایش قبل یا بعد از اسم متغیر اتفاق بیفته.
پس بذارید دوباره این رو انجام بدم.
++num
پس فقط num++ نیست، بلکه ++num هم داریم.
این رو وقتی استفاده می‌کنیم که بخوایم قبل از استفاده از متغیر، مقدارش افزایش پیدا کنه.
پس اگر الان یک دستور `Console.WriteLine` دیگه بذارم که می‌گه num هست و در این حالت...
این بار از دستکاری رشته (string manipulation) استفاده می‌کنم.
num از استفاده می‌کنم و از هم استفاده می‌کنم، اوکی.num++
شاید یادتون باشه این همون رشته‌سازی (string interpolation) بود.
و حالا دارم از قالب‌بندی رشته (string formatting) استفاده می‌کنم.
پس اینجا دارم می‌گم num هست هرچی که مقدار num باشه.
ولی اون رو یکی هم زیاد می‌کنم.
پس با این روش نتیجه‌ای که می‌گیرم دیگه یک نیست، بلکه دو می‌شه.
می‌بینید num شد دو.
بذارید یک بار دیگه این رو نشون بدم.
ولی این بار بعد از اون num افزایش می‌دم.
پس اینجا علامت‌های ++ رو بعد از num می‌ذارم و می‌بینید num همون دو باقی می‌مونه.
چون بذارید یکی دیگه اضافه کنم که اصلاً num رو افزایش نده.
num رو همونطوری که هست می‌ذارم و اجرا می‌کنم و بذارید اینجا اضافه‌اش کنم.
می‌بینید، الان num شد سه.
پس اینجا چی اتفاق افتاد؟
از بالا شروع کردیم جایی که گفتیم num صفره و اون رو چاپ کردیم اوکی.
اینجا در خط چهار چاپ کردیم.
num صفره.
بعد در خط شش یک واحد افزایش دادیم.
و در خط هفت num رو چاپ کردیم اوکی.
پس اینجا در خط هفت.
بعد در خط نه، همین خط.
اینجا قبل از استفاده از num اون رو افزایش دادیم.
یعنی num ناگهان دو شد و به‌صورت دو نمایش داده شد.
بعد در خط ده، افزایش رو بعد از نام متغیر نوشتیم.
و به این صورت مقدار همونه و فقط برای خط بعدی زیاد می‌شه.
اوکی.
و در نهایت مقدار num رو در اون نقطه نمایش دادیم که شد num سه.
پس می‌تونید این رو pre-increment یا افزایش قبل از استفاده بنامید، و این خط اینو نشون می‌ده.
پس این هم افزایش.
و همین مفهوم برای کاهش (decrementing) هم وجود داره.
و این هم چیزی هست که در ویدیوی بعدی بررسی می‌کنیم.