WEBVTT 00:00.110 --> 00:00.830 ما برمی‌گردیم. 00:00.830 --> 00:07.160 در این ویدیو می‌خواهم توضیح دهم که سازنده‌ها چگونه کار می‌کنند به شکل عمیق‌تر، چون ما با 00:07.160 --> 00:13.670 سازنده سفارشی خود کار کرده‌ایم و می‌خواهم نشان دهم که می‌توانید چندین سازنده داشته باشید، همچنین 00:13.670 --> 00:16.910 چیزی به نام سازنده پیش‌فرض وجود دارد. 00:16.910 --> 00:17.360 باشه. 00:17.360 --> 00:24.350 بنابراین می‌خواهم یک مثال جداگانه داشته باشم که این موضوع را حتی واضح‌تر از مثال ماشین نشان دهد، 00:24.350 --> 00:31.190 با این حال، می‌توانید آنچه در این ویدیو یاد می‌گیریم را بعداً به مثال ماشین هم اعمال کنید. 00:31.190 --> 00:37.040 خب، اول از همه، کاری که می‌خواهم انجام دهم این Solution Explorerاست که به 00:37.040 --> 00:39.890 بروم و یک کلاس جدید ایجاد کنم. 00:39.890 --> 00:40.370 باشه. 00:40.370 --> 00:43.430 فقط برای اینکه بدانید چگونه انجام می‌شود، قبلاً این کار را انجام داده‌ایم. 00:43.430 --> 00:48.410 اما می‌خواستم یک بار دیگر به شما نشان دهم و این نام می‌گذارم.customer.csکلاس را 00:48.470 --> 00:49.010 باشه. 00:49.010 --> 00:54.410 این customer یک کلاس داخلی خواهد بود، customer.cs در همان namespace ما. 00:54.410 --> 00:58.040 حال این کلاس باید چند ویژگی داشته باشد، باشه. 00:58.040 --> 00:59.510 استفاده می‌کنم.propپس از کلیدواژه 00:59.510 --> 01:02.060 خواهد بود.nameاولین ویژگی رشته‌ای 01:02.060 --> 01:09.950 سپس از ویژگی دیگری استفاده می‌کنم که رشته‌ای address. است، مثلاً 01:09.950 --> 01:17.360 و سپس ویژگی دیگری به نام دارم string contact number 01:17.360 --> 01:20.330 اینجا contact number، باشه. 01:20.330 --> 01:25.880 فرض کنید مشتری‌ای در دیتابیس ما داریم. 01:25.880 --> 01:29.750 پس دیتابیسی با اطلاعات مشتری داریم، مجموعه‌ای از اطلاعات مشتری. 01:29.750 --> 01:33.080 و چند ستون داریم. 01:33.080 --> 01:33.590 درسته. 01:33.590 --> 01:38.510 چون هر کدام از این ویژگی‌ها می‌تواند یک ستون جداگانه باشد. 01:38.510 --> 01:40.550 nameپس یک ستون می‌تواند باشد. 01:40.550 --> 01:44.090 address ستون دیگر می‌تواند باشد، ستون سوم . contact number 01:44.090 --> 01:46.070 و حتی می‌توانیم ستون‌های بیشتری داشته باشیم. 01:46.070 --> 01:54.650 پس هر کدام از این ستون‌ها می‌توانند اکنون به عنوان ویژگی در کلاس شما استفاده شوند، چون این customer 01:54.650 --> 02:00.890 کلاس قابل استفاده برای اتصال مستقیم به دیتابیس و تعامل با آن خواهد بود. 02:00.890 --> 02:02.840 و داده‌ها را به‌طور مناسب استخراج می‌کند. 02:02.840 --> 02:08.510 تمام این‌ها اصولی هستند که بعداً برای انجام این کار نیاز داریم، به همین دلیل 02:08.510 --> 02:10.970 مهم است که بفهمیم چگونه کار می‌کند. 02:10.970 --> 02:15.350 حالا داشتن چند سازنده مختلف در اینجا چه اهمیتی دارد؟ 02:15.350 --> 02:19.910 خب، بیایید یک سازنده، یک سازنده سفارشی در نظر بگیریم. 02:19.910 --> 02:23.240 این یکی یک سازنده سفارشی خواهد بود. 02:23.240 --> 02:27.530 و این یکی همه چیز را دریافت می‌کند. 02:27.530 --> 02:29.720 یعنی هر سه ویژگی را دریافت می‌کند، درست است. 02:29.720 --> 02:31.250 خواهد بود.publicپس 02:31.250 --> 02:34.220 و دوباره نام سازنده چیست؟ 02:34.220 --> 02:36.140 همان نام کلاس است. 02:36.140 --> 02:42.140 public customerپس ،ctor ولی می‌توانید از هم استفاده کنید.snippet به نام 02:42.140 --> 02:48.530 یک snippet اضافی به نام ctor وجود دارد که سازنده را برای شما ایجاد می‌کند، باشه. 02:48.530 --> 02:56.090 پس enter ctor، tab را فشار دهید و سازنده‌ای با کلیدواژه public، همان نام کلاس، 02:56.090 --> 03:00.350 و سپس کروشه‌ها و پرانتزها ایجاد می‌کند. 03:00.350 --> 03:06.680 پس اولین سازنده، سازنده سفارشی است که همه چیز را می‌گیرد: 03:06.680 --> 03:08.510 name، address و contact number. 03:08.510 --> 03:17.570 پس string name، string address و string contact number دارم. 03:17.570 --> 03:20.150 باشه، هر سه را دارم. 03:20.150 --> 03:23.510 در این سازنده، همه این‌ها را تنظیم می‌کنم. 03:23.510 --> 03:25.610 اختصاص می‌دهم.nameنام را به 03:25.610 --> 03:29.000 اختصاص می‌دهم.addressآدرس را به 03:29.000 --> 03:31.670 و contact number را به contactnumberاختصاص می‌دهم. 03:31.670 --> 03:36.830 این کاری است که سازنده من هر بار که یک شیء مشتری جدید ایجاد می‌کنیم انجام می‌دهد. 03:36.830 --> 03:40.820 می‌توان گفت یک ورودی مشتری جدید در دیتابیس ما. 03:40.820 --> 03:43.760 تمام این سه جزئیات را دریافت خواهیم کرد. 03:43.760 --> 03:51.020 حالا اگر فقط نام را داشته باشیم، چون به دلایلی اطلاعات دیگری نداریم چه؟ 03:51.020 --> 03:54.860 contact number را نمی‌دانیم و آدرس کاربر را هم نمی‌دانیم. 03:54.860 --> 03:55.940 اما نام را می‌دانیم. 03:55.940 --> 03:58.670 یا شاید ایمیل یا چیز دیگری را می‌دانیم. 03:58.670 --> 04:03.020 پس آیا آن شخص را به دیتابیس اضافه نمی‌کنیم؟ 04:03.020 --> 04:05.960 خیر، باید همچنان شخص را به دیتابیس اضافه کنیم. 04:05.960 --> 04:08.750 پس یک سازنده سفارشی دیگر ایجاد می‌کنیم. 04:08.750 --> 04:12.170 و این یکی فقط با نام خواهد بود. 04:12.170 --> 04:15.290 خواهد داشت.nameپس فقط یک رشته 04:15.290 --> 04:20.630 و سپس در داخل سازنده، name را به name اختصاص می‌دهیم. 04:20.630 --> 04:23.180 خب، دیدیم که این چه کاری انجام می‌دهد، درست است؟ 04:23.180 --> 04:26.570 در اینجا فقط یک شیء مشتری می‌گیریم. 04:26.570 --> 04:32.150 nameو سپس آن را در ویژگی برای آن مشتری خاص ذخیره می‌کنیم. 04:32.180 --> 04:32.900 باشه. 04:32.900 --> 04:38.270 حالا قبل از ادامه، بیایید چند مشتری ایجاد کنیم. 04:38.270 --> 04:40.400 سفارش‌های قبلی خود را داشتیم. 04:40.400 --> 04:44.450 بیایید همه آن سفارش‌ها و B و W‌ها را حذف کنیم، حتی اگر دوستشان داریم. 04:44.450 --> 04:47.090 ایجاد می‌کنیم.customerحالا یک شیء 04:47.090 --> 04:48.950 پس می‌گوییم customer. 04:48.950 --> 04:51.470 و اولین را URL می‌نامیم. 04:51.470 --> 04:57.830 و این فرد یک مشتری جدید با نام URL خواهد بود. 04:57.830 --> 04:58.970 نام من Earl است. 04:58.970 --> 04:59.750 درسته. 05:00.080 --> 05:00.980 به هر حال، سریال عالی است. 05:00.980 --> 05:03.110 اگر آن را نمی‌شناسید، باید بررسی کنید. 05:03.110 --> 05:06.410 مشتری جدیدcustomer URL پس اینجا 05:06.410 --> 05:09.920 و فقط یک آرگومان می‌فرستم، که URL است. 05:09.920 --> 05:12.440 پس حالا نام این مشتری جدید. 05:12.440 --> 05:15.860 URL.name خواهد بود URL. 05:15.860 --> 05:24.530 CWاگر آن را چاپ کنیم، با چاپ می‌کنیم و می‌گوییم نام مشتری است. 05:24.530 --> 05:28.670 URL.nameو سپس از استفاده می‌کنیم، باشه. 05:28.670 --> 05:33.110 اگر آن را بنویسیم و استفاده کنیم، خواهیم دید که نام مشتری URL است. 05:33.110 --> 05:33.650 باشه. 05:33.650 --> 05:35.480 پس یک شیء جدید ایجاد کردیم. 05:35.480 --> 05:37.610 و حالا می‌توانیم آن را در یک دیتابیس ذخیره کنیم، برای مثال. 05:37.610 --> 05:43.580 یا هر کاری که بخواهیم انجام دهیم، آن را در وب‌سایت نمایش دهیم یا در رابط کاربری خود استفاده کنیم. 05:43.580 --> 05:52.070 باشه، این یک مشتری است، اما شاید مشتری دیگری هم داشته باشیم، به نام Frank the Tank. 05:52.070 --> 05:54.710 و حالا اطلاعات بیشتری درباره می‌دانیم Frank the Tank 05:54.710 --> 05:58.370 می‌دانیم نام او Frank the Tank است. 05:58.370 --> 06:02.060 و آدرس او را می‌دانیم. 06:02.060 --> 06:08.360 به من پیشنهاد می‌دهدIDEو می‌بینید، که مشتری می‌تواند نام، آدرس 06:08.360 --> 06:09.500 داشته باشد.contact numberو همچنین 06:09.500 --> 06:19.280 پس آدرس Main Street 1 و contact number خواهد بود (555) 123-4567. 06:19.280 --> 06:19.970 هر چی. 06:19.970 --> 06:20.540 باشه. 06:20.540 --> 06:23.000 پس حالا این مشتری جدید Frank Tank. 06:23.000 --> 06:29.540 واضح است که اطلاعات بیشتری درباره او داریم و از سازنده دیگری استفاده می‌کنیم 06:29.540 --> 06:31.190 چون هر دو را آماده کرده‌ایم. 06:31.190 --> 06:36.350 nameیک سازنده با فقط یک پارامتر، که همان است، آماده کردیم. 06:36.350 --> 06:40.010 و یک سازنده با چندین پارامتر آماده کردیم. 06:40.010 --> 06:43.850 پس اگر اطلاعات بیشتری داشته باشیم، از این یکی استفاده می‌کنیم. 06:43.850 --> 06:47.180 اگر فقط یک اطلاعات داشته باشیم، از آن یکی استفاده می‌کنیم. 06:47.180 --> 06:54.140 پس اگر هیچ اطلاعاتی درباره یک مشتری نداشته باشیم اما همچنان بخواهیم یک شیء مشتری ایجاد کنیم چه؟ 06:54.140 --> 06:58.010 پس به آن خواهیم پرداخت. 06:58.010 --> 07:02.030 می‌گویم در ویدیوی بعد، جایی که به سازنده‌های پیش‌فرض نگاه خواهیم کرد، باشه. 07:02.030 --> 07:08.840 پس من قبلاً در ویدیو از نام استفاده کردم، اما فقط می‌خواستم شما را آماده کنم برای زمانی که این موضوع معنی پیدا کند. 07:08.840 --> 07:09.410 باشه. 07:09.410 --> 07:09.770 باشه. 07:09.770 --> 07:11.660 پس بیایید در ویدیوی بعدی به آن نگاه کنیم.